Den eeuwigen Sabbat

Op 31 dec raak ik een volledig jaar aan verlofdagen kwijt, zo vertelde mijn dossier in P-direkt (HRM systeem van de rijksoverheid) me vorige week, ik mag namelijk geen uren meenemen naar volgend jaar. Het blijkt dat ik afgelopen jaar te weinig vakantie genomen heb. Ik moest even grinniken, ik werk snel 50 uur in de week en heb daarom compensatieverlof,  ADV en gewoon verlof.  Maar ja, daar heb ik helemaal geen tijd voor: @aeriusapp wacht! Toch moest ik denken aan een favoriet stukje catechismus: zondag 38.

Tijdens catechisatie in Ommen, eind jaren tachtig,  had ik een forse aanvaring met de dominee over zondag 38.  De gewraakte zondag gaat over het vierde gebod. Over de zondagsrust zoals dat in de vrijgemaakte volksmond heet. In de oude vertaling, zoals de oude dominee ook de catechismus behandelde:

Wat gebiedt God in het vierde gebod?
Eerstelijk, dat de kerkedienst, of het predikambt, en de scholen onderhouden worden , en dat ik, inzonderheid op den Sabbat, dat is, op den rustdag, tot de gemeente Gods naarstiglijk kome , om Gods Woord te horen ,de Sacramenten te gebruiken , God den Heere openlijk aan te roepen , enden armen Christelijke handreiking te doen ; ten andere, dat ik al de dagenmijns levens van mijn boze werken ruste, den Heere door zijn Geest in mij werkenlate, en alzo den eeuwigen Sabbat in dit leven aanvange.

Ergens tijdens de monoloog (gelukkig zijn die veelal verleden tijd in de catechisatie lokalen) viel bij mij opeens het kwartje: Het gaat niet alleen om de zondag maar om leven waarin God de hoofdrol speelt en niet mijn werk. Het daaropvolgende gesprek verliep niet soepel. Waarschijnlijk was ik onvoldoende onder de indruk van de autoriteit van de dominee én was hij (terecht) bang dat ik de tweede kerkdienst wilde afschaffen.

Ik moet nog wel eens terugdenken aan die catechisatieles als we op zondagmiddag als gezin genieten van ons samenzijn. Het voorval kwam echter nog veel harder binnen toen ik mijn P-direkt overzicht las. Daar stond eigenlijk dat ik het afgelopen jaar de clou van zondag 38 ben kwijt geraakt: “Den Heere door zijn Geest in mij werkenlate”. Is een 50 urige werkweek fout? Niet meteen, maar voor mij voorlopig wel…