In mijn vorige post gebruikte ik de term GKv 1.0, 2.0 en 3.0. Als snel bleek dit onderwerp van een nieuw gesprek op op twitter. Zelf had ik deze termen zonder al te veel opzet gebruikt maar anderen pikten het op en gaven er nieuwe betekenis aan. De categorie GKV 2.0 bleef nog wat in de lucht hangen. Vandaar vandaag wat gedachten hierover
De termen web 1.0, -2.0 en -3.0 komen uit mijn werksfeer. Als projectmanager bij ministerie van Economische Zaken Landbouw en Innovatie ben ik verantwoordelijk voor het ontwikkelen van een computer systeem dat een onderdeel kan worden van het sematische web (web 2.0). Het zijn termen danwel buzzwords voor de eerste drie generaties van het internet, daarvóór was het tijdperk van de PC en de term web 4.0 kun je ook al voorbij zien komen.
In de context van de GKv gebruik ik ze als typering voor een aantal categorieën van GKv-ers.
GKv 0.0 omvat de mensen die de basis van de GKv gelegd hebben: Zeg maar mijn grootouders (hier en hier), van hun leerde ik de verhalen over de vrijmaking én leerde van hun mildheid die gegroeid was in de jaren. Van GKv 0.0 zijn de meesten al overleden of ze zijn op zeer hoge leeftijd.
GKv 1.0 omvat, wat mij betreft dát deel van de GKv dat vast wil houden aan de eerste periode, de eerste liefde van de GKv, de kerk van GKv 0.0. In leeftijd zijn de pensionados oververtegenwoordigd maar GKv 1.0 vindt z’n weerklank door alle generaties heen. Kenmerkend is voor mij de heldere cq harde lijn, de strakheid die gebruikelijk was in de decennia na het ontstaan van de NGK.
GKv 2.0 is de mengeling van GKv-ers die níet de kerk als instituut willen loslaten maar ook niet terug willen naar de jaren zeventig en tachtig. Het zijn de GKv-ers die, binnen de regels van de kerkelijke orde, willen zoeken naar gezonde gereformeerde kerk die relevant is voor de 21ste eeuw. In feite bijven 2.0 gereformeerden opereren binnen de context van de evangelicaal-gereformeerde subcultuur.
GKv 3.0 heeft, omdat ze een gereformeerde gemeenschap willen zijn (1) de gereformeerde kerk als instituut opgegeven, (2) is bezig gereformeerd traditie opnieuw doordenken en doorleven. GKv 3.0 wil orthodox-gereformeerd zijn in 21ste eeuw. 3.0 is van mening dat de missionaire context van de 21ste eeuw (namodern, nachristelijk én naseculier) vraagt om hernieuwde doordenking van de gereformeerde traditie op de invloeden van de verlichting en de machtspositie van de kerk toen ter tijd. Daarin is 3.0, net als de voorgaande generaties!, een kind van haar tijd. En dat moet ook, iedere generatie moet opnieuw de christelijke(gereformeerde zo u wil)traditie vorm geven in de tijd waarin ze leeft.
Het bijzonder is dat GKv 0.0 – 3.0 vier generaties zijn die ieder (op typisch vrijgemaakte wijze 
) invulling geven aan het oergereformeerde credo ”ecclesia reformata semper reformanda”, het is alleen jammer dat ze al doende de neiging hebben elkaar in de haren te vliegen 
Op dit moment blijken deze generaties nauwelijks samen te kunnen leven als “broeders van één huis”. Simpel gezegd, GKv 1.0 weigert GKv 3.0 eigenlijk een plekje in het gereformeerde huis. Dit zij even zo. Het ontslaat 2.0 en 3.0 niet van hun verantwoordelijkheid om broederlijk om te gaan met allen.
De kans dat 1.0 en 3.0 een broederlijk gesprek kunnen voeren op korte termijn schat ik vrij klein in, dat maakt de noodzaak voor een hartelijke relatie tussen 2.0 en 3.0 des te belangrijker.
Dag Nico,
Via twitter is jouw bericht doorgestuurd en ik heb het met interesse gelezen.
Ik ben dan wel niet gereformeerd maar ben wel kerkelijk meelevend.
Zelf heb ik moeite met het verleden en ben dan ook blij met jouw uitleg.
Mijn vraag aan jou is wat deze fasen voor invloed hebben op het kerk zijn vandaag.
Zelf merk ik bijv. aan mijn kinderen dat ze moeite hebben met het verhaal van God als er steeds zoveel strijd is binnen de verschillende kerken.
hoe kijk jij daar tegen aan?
Misschien zijn er wel anderen die dingen geconstateerd hebben wat het geloven voor de mensen van nu moeilijk maakt.
Misschien kan mij dat ook weer ideeën opleveren om onderzoek naar te gaan doen, volgend jaar in mijn laatste studiejaar.
Gods liefde wil er zijn voor allen en kan niet groeien in boosheid maar alleen in liefde en daar zou ik graag aan willen werken, ik hoop dat jullie het niet vervelend vinden dat ik als ‘buitenstaander’ nu op dit bericht reageer.
Een hartelijke groet voor allen.
Anja
Hoi Anja,
Dank voor je comment! Je noemt een heleboel, misschien kom ik niet in één reactie alles langs maar dan schrijven we een paar keer heen en weer.
De 1.0 fase is, volgens mij, een aflopende zaak maar zal altijd aan de randen van de kerk aanwezig blijven, fase 3.0 is ook marginaal en zal dat voorlopig ook blijven. 2.0 is nu het centrum van de kerk mét de onzekerheid omdat men wel wil veranderen maar zich ook erg gebonden weet, daardoor is het lastig een visie/verhaal/droom neer te zetten die motiveert.
De rommel die kerken met enige regelmaat veroorzaken is idd voor veel mensen terecht ‘een steen des aanstoots’. Het is een rookgordijn waarachter Jezus door zijn volgelingen verstopt wordt maar ook een rookgordijn waar mensen achter wegkruipen voor Jezus. Ik vind die dubbele werking van het rookgordijn lastig. Met onze kids benoemen we het ook gewoon als volgelingen van Jezus hem op onderdelen niet volgen.
Als gezin zijn we 7 jr in feite niet naar de kerk geweest, dat was ook omdat het verhaal voor ons achter het rookgordijn verdween en wij, uit frustratie, ook de neiging hadden achter het rookgordijn ons te verstoppen voor God die zei ‘waar ben je?’. Eigenlijk is deze blog sinds 2006 een verslag van dat proces. Die zeven jaren buiten de kerk waren jaren waarin we door een soort rouwproces konden gaan om daarna heling ontvangen voor alle ellende. Ik geloof dat dit voor ons én onze kids nodig is geweest om het verhaal van God niet kwijt te raken. Achteraf is dat altijd makkelijk constateren
op het moment zelf was het vooral ‘We worden gek, we kunnen niet anders’ en dat is een hele zware en rottige periode.
Nirk,
Interessante beschouwing. Ben je zelf nu versie 3.0 of meer 2.0?
Denk namelijk dat er best veel 3.0 denkers in 2.0-kerk (instituut) zitten en misschien daar voor een deel wel de richting bepalen.
PF
Ik zie mezelf als 3.0, cruciaal voor 3.0 is dat ze wél in een traditie willen staan maar zichzelf niet beperken tot de kerk die in laatste jaren van 20ste eeuw is ontstaan.
De meeste 3.0 mensen functioneren ook binnen een kerk als gist vd verandering
Dag Nico,
Het heeft even geduurd maar er ging de vorige keer bij het beantwoorden wat mis. Dat heb je met die oude generatie die niet altijd even goed met de huidige media om kan gaan.
Als 50-er herken ik veel in je verhaal. Ook wij zijn jaren niet naar de kerk geweest. Het voelde aan als een verstikking en dan ga je vanzelf niet meer naar de kerk want inplaats van levend brengend woord ontdek je verstikkende en verstokte gedachten die je het leven benemen.
Dat maakt je los van de gemeenschap en dan probeer je Gods woord in je eentje maar in je leven tot uitvoer te brengen.
Daarna ontdek je dat mensen om je heen je ook goed kunnen doen maar ook dat je nieuwe input nodig hebt en zoek je weer een gemeenschap.
Maar om weer tot bloei te komen binnen een gemeenschap moeten al die oude frustraties wel eerst weggewerkt worden en ben ik dan ook dankbaar dat we daarvoor Gods heling ontvangen mogen hebben en dat laat ons dan weer komen bij die eerste generatie die vrijgemaakt op zoek ging naar gemeenschap met elkaar in die vrijheid en liefde.
Eigenlijk zijn we nu weer terechtgekomen in een vicieuse cirkel en kunnen we ons verbonden weten met deze vrijheidsstrijders.
want ook ik weet mij daar mee verbonden want een teken in deze tijd is denk ik dat deze nu opstaan binnen alle denominaties.
Gods liefde voor mensen is zo groot dat ook de mensen nu van zijn liefde moeten worden voorzien en daar gebruikt hij mensen voor.
We mogen er achter komen denk ik dat ook in onze wereld die zelfde levensbrengende boodschap steeds blijft gelden.
Maar dat is niet eenvoudig Jezus leert ons de ander steeds te zegenen. Niet om dan met de ander steeds eens te zijn maar om te ontdekken dat ook hij van waarde voor God is en zijn liefde en warmte nodig heeft.
In die sfeer hoop ik dat we ook steeds met elkaar mogen blijven omgaan ook al wordt ons dat weleens zeer moeilijk gemaakt soms door onze eigen broeders en zusters maar de slang van het kwaad wordt uiteindelijk opgeslokt door de slang van goedheid.
Jij ook heel veel sterkte gewenst in de missie die je te volbrengen hebt.
Een hartelijke groet, Anja