Afgelopen zaterdag was ik aanwezig op een bijeenkomst van ‘verontruste GKVers’ in Bunschoten. De kerk werd mooi bevolkt door een zee van grijze haren. Het orgel speelde zoals een goed kerkorgel dat hoort te doen en het zingen was even robuust als vroeger. Ik zat er vanuit mijn betrokkenheid bij StroomAmsterdam om te luisteren en eventueel het gesprek aan te vullen. De dag verliep echter verbazend anders.
Het ochtend programma was voorspelbaar, samenzang en lezingen. De onderwerpen en kritiek waren niet nieuw, ieder die een beetje de kerkelijke pers dan wel deze en gene website gevolgd heeft kon inderdaad rustig thuisblijven. Douma nam zijn argwaan terug die hij eerder uitte en verder werden er stevige meningen verkondigd en kreeg Mark van Leeuwen (afstudeerscriptie aan Kampen op geref. identiteit in nieuwe kerken) er stevig van langs.
Duidelijk is dat Douma niet veel op heeft met de huidige missionaire dynamiek in de GKV, van contextualisatie moet hij helemaal niks weten evenals een minder zwart-wit lijn met betrekking tot kinderdoop. De helderheid van kerkelijke en gereformeerde regels stond in de lezingen en in het forum gesprek wel boven aan. Met als typering de woorden van ds. Visser ”Ik heb die belofte (ondertekeningsformulier) aan God gedaan en daarom moet nú de waarheid dwingen”.
Wel werd ik getroffen door de typerende GKV sfeer uit de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw. De anekdotes gingen zelfs nog verder terug tot in de jaren zestig. In de liedkeuze wisselden ervaring van verdrukking en hoop op Goddelijke hulp elkaar af. Strijdbare psalmen werden gezongen met een dramatisch volume en emotionele lading gelijk aan een intense praiseavond. (Miranda Klaver hoefde met een blik op haar proefschrift slechts te verzuchten ‘datgene wat ik bewijzen wilde’). Ik proefde weer de even typerende als diepe GKV-spiritualiteit uit mijn jeugd, een krachtige drijfveer achter de rest van de dag.
De voorgestelde verklaring was voor mij weinig verrassend maar in de zaal was menigeen er niet gelukkig mee. Dat bleek uit de later volgende forum discussie (voorzover je van discussie kunt spreken in een zaal met 500 mensen en de macht van de microfoon). Het forum kon niet echt ruimhartig omgaan met kritische noten en had moeite met meerdere mensen die twee dingen zeiden: ” wij houden het niet uit!” en ” waarom roept u niet op tot afscheiding?” De forumleden (Douma, Visser en Storm) gingen daarin niet mee maar gaven aan ermee geworsteld te hebben maar te willen wachten totdat ze gedwongen worden om iets te aanvaarden wat ze niet kunnen. (Douma trok eerder die dag een lijn bij de formalisering door generale synode van de mogelijkheid van een dubbele dooppraktijk.)
Rondom mij zaten mensen die zich werkelijk verraden voelden door Douma cs. Uiteindelijk ging men uiteen met de herhaalde oproep “blijf” en “zoek elkaar op, ga indien nodig zelf huissamenkomsten organiseren, ga kerkelijk shoppen of perforeer de kerkgrenzen naar nabij GKV dan maar). Voor de niet teleurgestelde mensen was er de hoop op een soort gereformeerde bond in de GKV.
Ik ging met een beetje pijn in mijn buik naar de happening, zou Stroom er ongenadig van langs krijgen? Zouden er te harde worden vallen?. Wat zou ik dan zeggen? Kan ik mijn eigen geschiedenis en allergie dan ook beheersen?
De harde woorden bleven nog net onder de oppervlakte en Stroom werd gezien als slechts een symptoom van iets véél groters: Het ontstaan van een nieuwe GKV waar de aanwezigen zich niet meer welkom voelen zónder dat hun eigen kerkvisie het toelaat om elders heen te gaan én zónder dat er leiders zijn en een medium is dat deze energie brengt in een stroom van verandering of afscheiding. GKV 1.0 is letterlijk een doodlopende weg geworden en dát besef begint langzaam door te dringen. Daarom is de emotie ook zo intens, daarom stond er mensen in tranen bij en op het podium.
Ik had ook een deja vú gevoel, deze ervaring en emoties hebben vele (ex)GKVers gehad toen zij in de jaren tachtig-negentig zich niet meer thuis voelden in hun kerk. Toen zij met een meer ‘evangelicale inborst’ stuk liepen op de hardheid van de GKV uit die tijd en zich een vreemdeling voelden in hun eigen kerk.
Ook heb ik met verbazing zitten twitteren tijdens de vergadering, GKV 3.0 zou deze energie binnen enkele uren om kunnen zetten tot een project-X van ongekende omgang, maar dit is GKV 1.0 en zelfs geen GKV 2.0. Dit maakte voor mij de dag ook droevig, ik heb staan praten met lieve broeders en zusters in Christus, die het niet meer zien zitten en ik kan met mijn verhaal of het verhaal van Stroom hen niet bereiken laat staan ze helpen.
Ik maak me weinig illusies dat de vragenstellers die opriepen tot afscheiding de meer subtiele brieven schrijven naar kerkenraden, ik kan me niet indenken dat er nooit te harde woorden vielen en ik weet dat pastorale wijsheid soms erg ingewikkeld is. Maar zaterdag zat ik tussen bedroefde broeders en zusters die niet met mij (als NGK-er) het avondmaal zouden willen vieren en daarom voelde ik me hulpeloos.
Gaat #gereformeerdekerkblijven iets worden? Ik denk het niet, net als de huidige ex-GKVers zie ik hieruit geen robuuste beweging ontstaan met impact van betekenis. Ik denk zelfs dat dit soort bewegingen het veranderingsproces van de GKV versnellen, ik voorzie een veelal onuitgesproken allergische reactie. Innovatie theorie zegt dat de ‘achterhoede’ nooit zal meekomen, dat kan zo zijn, maar ik geloof een gemeenschap der heiligen, misschien wil de late meerderheid een stapje extra doen? Ik geloof dat het niet gaat werken om de pioniers met de achterhoede in gesprek te laten gaan daarvoor liggen GKV 1.0 en GKV 3.0 te ver uit elkaar, zie daar een schone taak voor GKV 2.0 
mooi gezegd, Nico-Dirk. Grappig is een stuk herkenning van het verleden, al beschreef ik dat in mijn blog vanuit een ander perspectief. (Langs duizend wegen.)
ik ben blij met de open ramen! Laat die dubbele dooperkenning maar komen. Het is in beide gevallen behoudenis door geloof, niet door doop of goede werken.
@overtherimofmyetcetera Die dubbele dooperkenning zal er in GKV 2.0 ook zeker niet komen, waarbij gelijke waarde wordt toegekend aan zowel kinder- als geloofsdoop. Hooguit een vorm van tolerantie. Net zo min als in baptistische en evangelische kringen die dubbele erkenning bestaat, als zouden beiden hetzelfde betekenen. Dat hebben baptisten beter in de smiezen dan menig GKV-er. Ik vind de bewogenheid die spreekt uit NicoDirk z’n blog mooi. Ik stoor me aan de ‘en nu maar de beukerin gedachte’ van @overtherimetc Daarvoor gaan de GKV 1.0 leden mij tezeer aan het hart. Overigens de harde woorden die via de ‘subtiele’ brieven op KR-tafels zijn terechtgekomen: terecht dat NicoDirk daar de vinger bij legt.
Nico-Dirk, Bedankt man! Mooi geschreven. Ook recht uit mijn hart. Je raakt het precies waar ook mijn zorg ligt. Zelf zit ik nu (met heel mijn gezin, dankbaar) in een GKV2.0, het kan echt!
Kom een keer meegenieten in Assen Kloosterveen, of kijk een dienst terug.
Van harte welkom!
iCv, groet, Arie
Op basis van de door jou genoemde innovatie theorie en de steeds korter wordende duur van nieuwe producten en diensten, zal de levensduur van de nieuwe projecten als GKV 3.0 en de missionaire kerkplantingsprojecten nog korter zijn dan van de jeugdkerken als Godfashion.
Ik ben er van overtuigd dat terugkeer naar Schrift en Belijdenis een veel langere levensduur waarborgt, ook al zal die terugkeer ook telkens weer moeten worden vernieuwd.
@johan, ik ga er ook vanuit dat veel nieuwe gemeenschappen van het Koninkrijk relatief kort bestaan danwel iedere 10(?) jaar zo sterk van karakter veranderen dat je van volledige vernieuwing mag spreken. In de snel veranderende sociale structuur van NL is dat logisch voor een sociaal fenomeen als de kerk.
Terugkeer naar schrift en belijdenis is niet het issue, denk ik, het gaat erom dat we ze ons opnieuw eigen maken zoals voorgaande generaties gedaan hebben maar nu in onze context (postmodern, -seculier en -christelijk)
Het is mij duidelijk dat Nico-Dirk van Loo aanwezig was vanuit zijn betrokkenheid met de stroomkerk in Amsterdam.
En zijn aanwezigheid zal ook te maken hebben met de verdeeldheid die er is in diezelfde stroomkerk, want niet alle leden zijn gelukkig met de keus om aan te sluiten bij de GKV.
Als een gemeenschap innerlijk verdeeld is, zal die gemeenschap niet kunnen standhouden. Marcus 3 ; 25
Jammer dat Nico-Dirk dan zo’n laagdunkend verslag schrijft over de vergadering in Bunschoten. Geen enkel gevoel voor sympathie voor brs. en zrs. die staan voor wat ze zeggen en beargumenteerd hun bezwaren en zorgen kenbaar maken.
Nico-Dirk zet het degenererend neer.
Citaat;
De kerk werd mooi bevolkt door een zee van grijze haren. Het orgel speelde zoals een goed kerkorgel dat hoort te doen en het zingen was even robuust als vroeger.
Het ochtend programma was voorspelbaar, samenzang en lezingen. De onderwerpen en kritiek waren niet nieuw, ieder die een beetje de kerkelijke pers dan wel deze en gene website gevolgd heeft kon inderdaad rustig thuisblijven.
Strijdbare psalmen werden gezongen met een dramatisch volume en emotionele lading gelijk aan een intense praiseavond. Einde citaat.
Het is meer een nietszeggende column dan een verslag waar nog de GKV kerk nog de Stroomkerk mee is geholpen. Het zaait meer verdeeldheid en daarmee wordt heel de christelijke kerk geschaad.
Ik sluit me daarom graag bij de vorige schrijver aan.
Tip aan Nico-Dirk: Ga eens serieus in op de argumenten die je hebt kunnen horen.
jammer dat alles wat u hier schrijft, te maken heeft met het horizontale… uiteindelijk gaat het om de relatie met God! Wat u niet begrijot is dat het hele evangelie het moet doen, door Christus, en dan ook met het hele Woord, niet alleen de helft, en wat ons zelf goed uit komt. God naar jou toe halen, is altijd fout, ook al geeft dat volle kerken… we moeten naar GOD toe, Hem vragen wat HIJ wil, en niet andersom. Jammer dat u de dag van verontrusting zo negatief neerzet… mensen die verontrust zijn en daarom verdriet hebben over andere christenen die met de kerk omgaan alsof het van hun is, dat zet u neer alsof die mensen allemaal huichelaars zijn? Kunt u zich indenken dat deze tranen uit hun hart komen, niet om hunzelf, maar om hun Heer en Heiland? Dat u het er niet mee eens bent, is een ding, maar het zo neerzetten… SLAP!
Je raakt het op de goede plek EI. Het probleem is wel dat je het goede toedicht aan een groep mensen die, even generaliserend, hoofdzakelijk hun bezorgdheid, wel heel omslachtig zeer gelovig gemotiveerd, uiten omdat ze zich vastklampen aan een geloofstraditie. Dat is horizontaal, lekker veilig en als je iets anders denkt is dat het begin van het einde. Totaal blind voor geloven met het hart, voortschrijdend inzicht. Fijn achter de veilige hoge muren van de kerk de eigen regeltjes en de tradities gereformeerd gaan zitten wezen.
WAKE UP CALL!!!! niet goed.
En dan zo’n flut argument dat een volle kerk verdacht is, bah bah. Over slap gesproken.
Typerend dat Nico-Dirk hier niet op reageerd.
FF een gevoelen op het internet slingeren, net als “‘één in de waarheid.?
@wim, Deze blog heeft sinds 2006 meer dan 500 posts, vooral hierover
Hier nog een gratis hoofdstuk uit mijn boek over kerk 3.0: http://www.ploeterenenpionieren.nl/wp-content/uploads/2009/01/ploeteren-en-pionieren-hoofdstuk-1.pdf
Ik denk dat u het niet begrijpt.
U degenereerd een bepaalde groep mensen ten koste van jou eigen ideologie.
Wie het niet ziet is wat anders als wie het niet wil zien.
Die 500 posts klinkt nogal zelfingenomen en zegt me dat het omgerekend nog geen 2 per week zijn.
Dat is nou bepaald niet om hoog van op te geven of om te laten voorkomen dat het ondoenlijk is om daar een reactie op te geven.
Voor de zaak van Christus wil ik elke dag wel meerdere reacties geven.
Schrijf over dat wat het er toedoet en beperkt je daartoe en stop met je gelijk halen over de rug van een ander.
Nogmaals: reageer nou eens inhoudelijk!
Beste Wim, je schrijft nogal fel en onder de gordel is mijn gevoel. Nico Dirk bedoelt niks anders dan: in al die 500 posts staat genoeg wat al ingaat op het commentaar dat hier is geleverd. Daar kun je het mee eens zijn of niet, maar Nico Dirk hoeft niet zichzelf eindeloos te herhalen. De blog over Gereformeerdekerkblijven.nl staat niet op zichzelf. Dat is wat hij als laatste hier zegt en dat lijkt me toch tamelijk duidelijk. Heeft niks met zelfingenomendheid te maken. En o ja: wie staat, zie toe dat hij niet valle….
beste Wim, nog even wat. Wat jij beschrijft als degenererend noemt men in de journalistiek een sfeerverslag. Dat er hoofdzakelijk grijs was te zien geeft wel aan wat voor mensen zich aangesproken voelen tot de bezwaarde tak. Een uitstervende generatie. (geen belediging, maar een constatering op grond van de menselijke houdbaarheid)Geeft niets, de fakkel wordt overgenomen door frisse gelovigen. Geniet van je ouwe dag, maak je niet druk om ons, ook wij leven onder de genade van God.
@beste mensen, dank voor alle reacties op deze post, het lijkt me goed om er voor nu mee op te houden.
Ik blijf voorlopig nog wel even posten over ‘semper reformanda’, nog veel mogelijkheden tot reageren dus 