I have a dream

Recent kreeg ik  een bundel met ‘belangrijke en bijzondere redevoeringen uit de wereldgeschiedenis’ in handen. Met als sterke titel ‘I have a dream, van de tien geboden tot Yes we can!’. Het is een heerlijk boekwerk vol met goede toespraken die stuk voor stuk belangrijk geweest zijn voor de wereld geschiedenis.

Toespraken van Robbespierre en Hitler, Ghandi en Jezus staan in chronologische volgorde. Iedere tekst laat zien hoe krachtig een meeslepend een spreker zijn of haar publiek kan meenemen in een visioen van de toekomst, een visioen dat aanzet tot daden en actie nu.

Hitler en Jezus, Robbespierre en Ghandi. ‘I have a dream’ is ook een boek vol gruwelijke tegenstellingen. Iedere spreker schept een droom en samen met het publiek wordt de droom werkelijkheid. Een droom die leidt tot het leven of  tot in de dood,  tot oorlog of vrede. Een goed verhaal leidt ergens toe, gaat ergens over, brengt mensen in beweging, zet aan tot daden, verhalen vormen de werkelijkheid.

In de honderden pagina’s en tussen de tientallen sprekers staan vier sprekers die grondlegger zijn of expliciet refereren naar het christelijke verhaal. Mozes, Jezus, Abraham Kuyper en Martin Luther King. Kennelijk zijn dit de christelijke toespraken die zijn blijven hangen in het collectieve geheugen aan het begin van de 21ste eeuw.

De tien geboden van Mozes, de Bergrede van Jezus, ‘Bekeert u, want het Koninkrijk van God is nabij’ van Kuyper en ‘I have a dream’ van King.  Vier toespraken van mannen die het Joods-Christelijke verhaal door vertelden en voor leefden door het te vertalen naar een ethiek. Het zijn vier verhalen die onthouden worden omdat ze niet als eerste theologisch waren maar theologie vertaalden naar fysieke werkelijkheid en menselijk handelen. Het ging niet om spitsvondige gedachten constructies of intern christelijke haarkloverijen maar het ging om een droom, een visie op een goede wereld een betere toekomst. Een visie die sámen met een set praktische uitdagingen en acties leidde tot een nieuwe werkelijkheid.  Alleen zulke verhalen zijn de moeite van het (steeds weer) vertellen waard.

 

 

 

 

,

No comments yet.

Geef een reactie