“We zijn een structureel onveilig kerkverband” barstte een GKv predikant eens naar mij uit “we nemen elkaar structureel de maat”. Het was een uitspraak, een hartenkreet die diepe indruk op me maakte, kennelijk stond ik met mijn ervaringen niet alleen. Een onveilige kerk…denk je eens in: Een kerk die spreekt over zonde maar waar geen ruimte is om je zonden te belijden, geen ruimte om te worstelen… Dat is een kerk waar kwetsbaarheid afgestraft wordt… waar de Geest gepreekt wordt maar mensen naar lucht happen.
Aan die GKv predikant heb ik vaak gedacht toen we vorig jaar opzoek waren naar een nieuwe kerkelijke gemeenschap. Steeds weer die vraag: Is deze gemeenschap veilig, herken ik een kritische geest die me de adem beneemt of de Geest die confronteert én lucht geeft? Is het veilig genoeg om kwetsbaar te zijn?
Aan die GKv predikant moest ik opnieuw denken bij onderstaande TEDtalk van Brene Brown.
Brown zegt een paar opvallende dingen, niet in het laatste omdat een aantal beelden zo uit de evangeliën gekropen lijken te zijn. Waar ik nu even de aandacht voor wil vragen is kwetsbaarheid. Kwetsbaarheid als pijnlijke startpunt voor groei en creativiteit.
Kwetsbaarheid geldt zowel voor een gemeenschap als het individu ín die gemeenschap. Een gemeenschap is pas veilig als ze kwetsbaar durft te zijn, zich open op stelt, bevraagd en bekritiseerd mag worden. Als niet de wet heerst maar de genade om het eens in de tale Kanaäns te zeggen. Hetzelfde geldt voor het individu. Juist in die tweezijdige kwetsbaarheid krijgt creativiteit een kans en zal iets nieuws groeien.
Kwetsbaar en beschadigd liggen in de kerk gruwelijk dicht bij elkaar, de GKv predikant sprak van kopschuwe collega’s; beschadigd en murw geslagen of juist zichzelf overschreeuwend om toch maar onkwetsbaar te lijken. Voor hén en voor zoveel anderen zou de kerk van de lijdende Heer juíst kwetsbaar en veilig moeten zijn. Het Koninkrijk van God kan tegen een stootje, het is sterk genoeg om gerealiseerd te zijn/te worden in kwetsbare gemeenschappen waar zowel gevloekt en getierd wordt áls gehuild en gezegend: Een plek voor scheldende psalmisten, uitgeputte profeten en andere walmende vlaspitten.
Een veilige kerk is een kwetsbare kerk waar mensen mogen ontdekken wie Jezus is en levenslang mogen worstelen met zijn Heerschappij over hun leven. Een kwetsbare kerk is een broedplaats voor bekering. In een onveilige kerk blijft die worsteling vooral aan de oppervlakte van regels en goed gedrag. Een veilige kerk geeft de ruimte om dieper te steken, geeft ruimte voor een diepere spiritualiteit zodat Jezus zichtbaar wordt: Juist als het Koninkrijk kwetsbaar is ademt zij de Geest.
De kerk als een liefdesgemeenschap
waar je mag zijn wie je bent,
waar je fouten mag maken.
Fouten herstellen enz.
Laten merken hoe je van God houdt
enz.
Ik wou dat dat er eens was. Meelopen in die stoet van de kinderen van de Heer.
Toch is het nog niet zover.
Zolang een kerk nog werelds is zal ook daar veel lijden zijn.
Nico-Dirk ik begrijp je roep.
het verstikkenden zorgt ervoor dat er geen jonge planten kunnen opkomen maar wel zou ieder mens die dit ziet en erkent de tegenbeweging van Gods liefde in kunnen zetten door in gedachten ieder mensen kind te zegenen. Ook al heb je heel veel moeite met de persoon. Zegen hem in je gedachten. We vergeten dit zo snel maar ik hoop dat jullie dit soort dingen ook tegen mij zullen zeggen als ik het vergeet.
Die ander kan verzuurt, verstokt zijn, maar is wel vaak trouw gebleven op zijn post. Ik hoop dat de grote Herder hier inzicht mag brengen, op een menselijke manier kan het alleen maar strijd brengen. gebed is dan een andere voorwaarde voor al die dingen waar we het moeilijk mee hebben
Jezus leert onszelfs, niet zomaar in discussie te gaan maar het aan de Vader voor te leggen
Ik wens ieder dit dit leest een genadevolle aanraking van onze Heer om het weer uit te houden als het moeilijk wordt. groet