Afgelopen juni promoveerde Robert Doornenbal op het leiderschap in de Emerging-Missional Conversation, oa op de blog van Jos Douma is er toen ter tijd uitgebreid gesproken over de theologische opleidingen. Het boek past ook bij het verhaal van Eddie Obeng waarover ik gisteren blogde. Ook zou je de recente boeken (hier en hier) van Alan Hirsh hier nog bij kunnen betrekken.
De kerk staat op een kruispunt, wil je trouw blijven aan de kerk zoals die ontstaan is sinds de tweede wereldoorlog (welke variant van kerk dan ook) dan moet je rechtdoor gaan.
Die keuze leidt, volgens mij, tot een irrelevante kerk met een evangelie dat irrelevant is voor de NL samenleving. De rechtdoor-kerk is echter uitermate relevant voor de steeds kleiner wordende christelijke subcultuur en zal daarbinnen ook zeker gewaardeerd worden, blijven functioneren én tot zegen zijn.
Als je af wilt slaan en de christelijke subcultuur verlaten in een poging om goed nieuws te zijn voor NL, dan wacht een terra incognita, een woestijn. Vanuit de veiligheid van de christelijke subcultuur lijkt het een apocalypische woesternij vol valse leer en syncretisme. Gelukkig zijn er tegenwoordig stevige en mooie verhalen vanuit die woesternij: ‘Emerging Churches‘ en ‘Ploeteren en Pionieren‘ zijn al wat op leeftijd maar ‘The gospel after Christendom‘ brengt meer de actualiteit van ná 2010.
In dit rijtje mag Crossroads zelf ook niet ontbreken. Als eerste is het te downloaden als gratis pdf maar het is vooral een heel nauwkeurige samenvatting van belangrijke thema’s en opiniemakers in het emerging-missional gesprek van de afgelopen jaren. Alleen al daarmee heeft Robert de kerk een enorme dienst bewezen: Staande op het kruispunt schetst Robert een goed beeld van de mensen die afsloegen omdat ze niet meer rechtdoor konden gaan.
No comments yet.