Twee jaar geleden kregen we onze eerste hond: Chaika een Barzoi of te wel Russiche wolfshond. Vorig naar kwam daar Jazzy bij, ook een Barzoi. In die tijd hebben we ook voorzichtig onze eerste stappen gezet in de wondere wereld van de hondenliefhebbers. Na wat rondkijken hebben we gemerkt dat we niet zo veel hebben met hondenshows maar een coursing met de hond is erg leuk.
Over het fenomeen ‘rashond’ is zo af en toe veel te doen en terecht. Veel rassen zijn de afgelopen decennia te ver doorgefokt op slechts enkele kenmerken. Als Barsoi liefhebber gaat het meeste langs ons heen. De Barsoi is een oud ras waar ooit de Tsaren het alleenrecht op hadden (dat was niet in alle opzichten een goede tijd!), in die lange geschiedenis is een heel stabiel ras ontstaan, zowel wat betreft het jachtgedrag (fel en gretig) als het karakter (aristocratisch, soms gereserveerd en altijd vragend om een knuffel) een ras dat moeilijk te motiveren is om iets te leren behalve als het om de jacht gaat.
De afgelopen honderd jaar hebben veel hondenrassen een dramatische ontwikkeling doorgemaakt. Een ontwikkeling die genetisch gezien gevaarlijk is. Zonder fundamentele wijzigingen in het gehele concept van rasstandaarden en keuringen zitten veel hondenrassen op een genetisch dood spoor. Hieronder een kort, en wat mij betreft pijnlijk overzicht van en commentaar op de wijzigingen in de afgelopen 100 jaar.
No comments yet.